weblog peanut research resources inspiration the book

Wednesday, April 6, 2011

Managing the Anxiety Often Associated With Food Allergies

Watch this video. An interactive experience, no lecture. Professionals and bloggers share their knowledge where anxiety becomes an issue for families with allergic children.

Managing the Anxiety Often Associated With Food Allergies<br>

Motherhood, The motherhood is the name of this particular site. For me as an European this is all very overwhelming. Is it because of the fact that there are 300 Millions of Americans that speak the same American language that these kind of platforms have a support, a need , a real possibility to get an audience.. I don't know the answer, but to me, as a European mother of a very severe allergic daughter this is all so unfamiliar. I believe it's terrific that these networks exist and support patients and families in their way to get along with their anxiety. These networks certainly don't have a place in Europe today and I am very eager to see how these kind of interactive networks could find a spot, some day.



It's about the right balance!

Scope - medical blog - Stanford University School of Medicine


Common sense. Perception and perspective. Don't get hysterical. Don't forget that many patients seem or think they're allergic but are not. All need to be placed in a reasonable perspective, we can't blame hole communities for some who are allergic. Inform, educate and respect towards each and all seem to be the ever best. It's about finding a right balance. Turn the allergy into something positive. Instead to ban peanuts, come up with an alternative! Share your favorite recipe with the non allergic.   

Food allergies: Something to take seriously - Tufts Daily - Op-Ed

Food allergies: Something to take seriously - Tufts Daily - Op-Ed

Joking about allergies can end up in pretty dramatic situations. Better not.
Those who suffer from food allergies or respiratory allergies are both risk groups. So better not fooling around with their allergies.
The story from this student is rather sad, his story is much about feeling excluded and not able to have dinner with friends because of the variety of allergies he's facing. I think there are limitations and that's so frustrating but better turn the page into the possibilities you have and all things you can eat instead of the focus of what not. It's how I try to educate our daughter and her environment. Otherwise life becomes a bummer every day. I see the pain and the feeling of being different and like my allergy daughter can scream out: 'I am never able to eat anything'. OK that's fine, sometimes, you need to feel just terrible but the focus should be on what you can have. Especially in the States there are these days so many books about all kind of adapted dishes and sites with restaurants where one can easily go and have an excellent moment without a worry. Without a positive mind the allergies will take over and that's not what one should let happen. My head turns always, like today with my allergy daughter travelling to Barcelona with her school. Will she be safe....will there be some nice food she can eat.... The great thing is she travels, she goes, water and fruits will do for some days, plain , basic ingredients and common sense.

Tuesday, April 5, 2011

Peanut allergy: no school

Where a peanut allergy becomes a reason to refuse children school admission! This is what happened in the Netherlands. I am confused, I was told by a mother in Amsterdam over the weekend when she asked me about my projects. We talked about severe allergies, living around the world and attending different school systems and doing fine like my allergy daughter.





Amsterdam, zaterdag 26 februari 2011

Pinda-allergie 

maakt vinden schoolprobleem

Toen de 7e Montessorischool Madelief (4) weigerde vanwege haarpinda-allergie, begon voor haar ouders de zoektocht naar een andere school.
MALIKA SEVIL
Madelief (4) was al op kennismakingsgesprek geweest bij de juf van het 7e Montessori in het Rembrandtpark. Nee, de pinda-allergie leek geen probleem te zijn, reconstrueert vader Olivier ter Brake het genoeglijke gesprek. “Tot onze grote verbazing kregen wij kort daarna, twee weken voor Madeliefs eerste schooldag, het bericht van de Montessori dat zij haar toch niet konden plaatsen.” Reden: haarpinda-allergie. Madelief was beter op haar plaats op een schoolvoor chronisch zieke kinderen.
Ter Brake: “Speciaal onderwijs! Waarom? Normale kinderen met eenpinda-allergie tussen kinderen met zware epilepsie, kanker en terminale ziektes zie ik niet zitten. Ze is een gezond kind. Het enige wat zij nodig heeft, is een omgeving die pindavrij is, én goed toezicht.”
Toch is een pinda-allergie minder onschuldig dan het klinkt. Sterker: die kan levensbedreigend zijn. Als een ander kind pindakaas heeft gegeten en een kus geeft, kan het al mis zijn. Bij een anafylactischepindareactie kan de keel opzwellen met een moeizame ademhaling of zeer ernstige benauwdheid tot gevolg. Dan moet de patiënt met een zogeheten Epipen adrenaline worden ingespoten om de reactie af te remmen en met de ambulance naar een ziekenhuis worden vervoerd.
Ter Brake: “Madelief heeft op school helemaal geen medische begeleiding nodig, maar in het uiterste geval moet eerste hulp worden geboden. Als je als school geen eerste hulp wilt verlenen, wat voorschool ben je dan?”
Veel scholen willen dat risico toch niet lopen en weigeren op voorhandkinderen met een pinda-allergie, weten ze bij de Stichting Voedselallergie. Carla Groeneveld van de stichting noemt het regelrechte discriminatie. “Kinderen met een pinda-allergie zijn prima in staat naar de school om de hoek te gaan. Sterker, scholen mogen kinderen helemaal niet weigeren op grond van een allergie.”
Zij denkt dat de scholen bang zijn om in te grijpen als het toch misgaat. “Terwijl het niets voorstelt. Het is gewoon een kwestie van jezelf goed informeren wat je moet doen bij een noodgeval. En daar zijn protocollen voor.” Verder, zegt Groeneveld, moeten scholen een beetje ‘rekening houden’. Geen pindakaas op tafel tijdens de pauze, geen pinda’s tijdens feestjes en controles op traktaties.
Volgens de 7e Montessori is het onmogelijk de school pindavrij te maken en daarom, zegt directeur Jan Boekhout, is de afwijzing juist in het belang van het kind.
Over de timing van deze mededeling, twee weken voor de eerste schooldag, zegt hij: “De moeder van Madelief vertelde pas ná de inschrijving dat deze aandoening dermate serieus is dat de kinderartshaar een pindavrije school had aangeraden.”
Kon de school een pindavrije school garanderen? Het antwoord is, om diverse redenen, nee. Boekhout somt op. De school met meer dan vijfhonderd leerlingen en veertig personeelsleden ontvangt dagelijks nieuwe leerlingen, ouders, stagiair(e)s en gasten. “Die kunnen wij onmogelijk vooraf informeren over de situatie.” In de hele school ligt vaste vloerbedekking. Die wordt elke middag grondig gestofzuigd, zegt Boekhout, maar resten van voedingsmiddelen kunnen tussentijds niet worden verwijderd. Dan het overblijven. De school kan niet garanderen dat geen etensresten met pinda’s achterblijven. Tot slot worden jaarlijks honderden traktaties en maaltijden uitgedeeld waarpindaresten in kunnen zitten. Kortom: geen doen.
Na de afwijzing door Montessori besloot ter Brake ‘geen tijd meer te verspillen aan het halen van het gelijk’, maar naar een andere schoolvoor Madelief te zoeken. Nogal ingewikkeld, twee weken voor de eerste schooldag. Nadat ze vijftien scholen hadden benaderd, was het toch raak. Het is een school waar ze volgens ter Brake hun stinkende best doen om Madelief een veilige omgeving te bieden, maar het is ook een zwarte school, die, vrezen haar ouders, haar een taalachterstand kan opleveren.
Madeliefs ouders zoeken dus verder. Ze hebben 41 scholen buiten het eigen postcodegebied gebeld. Die waren vol, hanteerden strikt het aannamebeleid op postcodegebied of weigerden Madelief vanwege haar pinda-allergie. “39 keer was het antwoord nee, één keer ja en één keer bijna ja,” constateert ter Brake teleurgesteld. “Ik ben geen statisticus, maar ik denk dat per jaar meer kinderen na een ongelukkige val op school overlijden dan na een dodelijke allergischereactie.”
Copyright: Malika Sevil